Pola Grunwaldu
W odległości 2 km od maleńkiej wioski Grunwald ciągną się pola - 600 lat :emu stały się one miejscem największej chwały oręża polskiego. Pośrodku wielkiej, niemal równinnej łąki wznosi się pamiątkowy kopiec. Z jego szczytu mierzą w niebo metalowe rycerskie kopie, obwieszone tarczami herbowymi ziem polskich, obok stoi monumentalny pomnik z utrwalony-mi na obelisku grunwaldzkimi mieczami i stylizowanymi twarzami w hełmach. Jest też plastyczna mapa przedstawiająca rozlokowanie wojsk przed bitwą.
Na polach widać szczątki pomnika grunwaldzkiego, ufundowanego w 1910 r. przez Ignacego Jana Paderewskiego, a rozbitego przez hitlerowców. Są tu również pamiątkowe głazy formacji wojskowych i harcerskich, a także ruiny gotyckiej kapliczki, wzniesionej przez Krzyżaków w 1411 r. ku pamięci poległych. Obok ruin leży kamień wskazujący miejsce śmierci wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena. Pod kopcem działa Muzeum Grunwaldu, w którym zgromadzono interesującą kolekcję oręża i imponujących okazów zbroi. Uzupełniają ją przedmioty znalezione na grunwaldzkim polu, plany bitwy i plastyczne makiety maszerujących wojsk z umieszczonymi maleńkimi konikami i równie miniaturowymi rycerzami. Obok kopii bojowych są kopie kroniki Jana Długosza, traktatu toruńskiego i tarczy Zawiszy Czarnego. Uwagę przyciąga wspaniała replika tarczy wielkiego mistrza, ozdobiona symbolami czterech ewangelistów i czarnym orłem von Jungingenów. Równie interesująca jest kopia gotyckiego fresku z nieistniejącego już zamku w Królewcu, przedstawiająca XIV-wiecznych rycerzy.